Beezanaka

เคยคิดไหมว่าวันหนึ่ง เราจะไม่มีใคร

เคยคิดไหมว่าวันหนึ่งเราจะได้นั่งกินข้าวคนเดียว

เคยคิดไหมว่าวันหนึ่ง เราจะได้กินข้าวทั้งน้ำตา

เคยคิดไหมว่าวันหนึ่ง โลกนี้เหลือเพียงเราคนเดียว

เคยคิดไหมว่าวันหนึ่ง เรานึกถึงใครไม่ออก

เคยคิดไหมว่าวันหนึ่ง จะไม่มีใครคอยช่วยเหลือเรา

เคยคิดไหมว่าวันหนึ่ง จะไม่มีเพื่อนเลยสักคน

เคยคิดไหมว่าวันหนึ่ง เรานั่งดูโทรทัศน์คนเดียว

เคยคิดไหมว่าวันหนึ่ง เราจะได้นอนคนเดียว

เคยคิดไหมว่าวันหนึ่ง จะมีแค่แปรงสีฟันแค่อันเดียวจากที่มีอยู่หลายอัน

เคยคิดไหมว่าวันหนึ่งจะมีไฟในบ้านเปิดเฉพาะที่เราอยู่เท่านั้น

เคยคิดไหมว่าวันหนึ่งเราเดินออกมาเจอโลกที่มีแต่ความว่างเปล่า

เคยคิดไหมว่าวันหนึ่ง เราเดินออกไปไม่เจอใครเลย

เคยคิดไหมว่าวันหนึ่ง ไฟบนถนนมืดสนิทเลย

เคยคิดไหมว่าวันหนึ่ง ร้านค้า โรงเรียน ห้างสรรพสินค้า ไม่มีใครเดินเลย

เคยคิดไหมว่าวันหนึ่งจะไม่ได้ยินเสียงโทรศัพท์เลย

เคยคิดไหมว่าวันหนึ่ง เราจะมองหาคนข้างๆไม่เจอ

เคยคิดไหมว่าวันหนึ่ง จะไม่ได้ยินคำว่าเป็นห่วงอีกแล้ว

เคยคิดไหมว่าวันหนึ่ง เราจะได้ยินเพียงแค่เสียงลม

เคยคิดไหมว่า.. สิ่งเหล่านี้ มันเคยเกิดขึ้นกับคนหลายคน

แต่คนคนนั้นที่ได้พบเจอ อาจจะไม่ใช่เรา

แต่ คุณจะรู้สึกบ้างไหมว่าเค้าจะว้าเหว่เพียงใด

คุณจะรู้สึกบ้างไหมว่าเค้า เป็นยังไงบ้าง

แต่สิ่งเหล่านี้ที่ฉันได้เคยรู้สึก เรื่องราวอาจจะเกิดขึ้นแค่บางข้อ

มันยังทำให้มีความรู้สึก แย่..  แย่จนบอกไม่ถูก

แย่จนทำให้เรา ร้องไห้ได้ทุกเมื่อ

เมื่อเรารู้สึกเช่นนี้

ถ้าเราลองคิดในทางกลับกัน

คนบางคนที่เค้าได้พบเจอสิ่งแย่ๆมากกว่าเรา

เค้ายังมีชีวิตอยู่ได้

ยังลุกขึ้นสู้ได้

แล้วทำไมกลับต้องมานอนร้องไห้

แล้วนอนคิดกับความคิดที่ "จมอยู่กับตัวเอง"

ทำไมไม่ลองหาอะไรทำให้มันหายเครียด

บางอย่าง ยิ่งทำก็ยิ่งเครียด แต่บางอย่าง มันก็อาจจะทำแล้วเครียดน้อยลง

แต่ทุกๆข้อที่กล่าวมา มันไม่มีใครอยากให้เกิดขึ้น

ไม่มีใครอยากอยู่คนเดียว

และสิ่งที่เค้าต้องการคือ..

เพื่อน..  คนอยู่เคียงข้าง.. ครอบครัว..

หรือคนรัก..

อาจจะมีแค่ อย่างใดอย่างหนึ่ง

ซึ่งมันอาจจะไม่สมบูรณ์

แต่ถ้าเรายังมีสิ่งใดสิ่งหนึ่งที่กล่าวมานั้น

จงจำไว้ว่าเราไม่ได้อยู่คนเดียว

แต่คนที่ไม่มี ไม่มีเลยสักคน

เค้ารู้สึกแย่ยิ่งกว่าเรา

ถ้าทุกวันนี้ เรายังรู้สึกมีความสุข

มีเพื่อน มีครอบครัวอยู่

เราจะไม่มีทางได้นึกถึงความรู้สึกของผู้คนเหล่านั้น

จงจำไว้ว่า มันเกิดขึ้นกับเราได้ทุกเมื่อ

ขอแค่เราจงอย่าทิ้งเค้า อย่าทิ้งให้เค้าอยู่คนเดียว

อย่าทิ้งให้เค้าได้คิดอะไรอยู่คนเดียว

เพราะสิ่งเหล่านั้น

เค้าอาจจะกำลังคิดถึงความสุขที่เคยเกิดขึ้นกับเค้า

ความสุขที่.. มันไม่สามารถเกิดได้อีกแล้ว

ฉัน..  อยากบอกว่า.. ความรู้สึกเหล่านี้มันได้เกิดขึ้นกับฉัน..

แต่ฉันยังจำได้ขึ้นใจว่า ทุกวันนี้ฉันยังมีเพื่อน ครอบครัว คนรัก

ถ้าฉันเป็นอะไรไป พวกเค้าจะเสียใจแค่ไหน

พวกเค้าจะเหลือใคร

แล้วก็ไม่อยากให้คนที่เรารัก..

.. ไม่เหลือใคร

แล้วคุณล่ะ...

เคยรู้สึกว่า โลกนี้เราไม่เหลือใครบ้างไหม...?